اهورای جام

شاید شما هم در این فکر باشید که " اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا " به خال هندویش ، بزرگان شعر و ادب ما به او چه میبخشند .

به همین دلیل من این مناظره که بین چند تن از این بزرگان است را جمع آوری کردم که هم من و هم شما از این سردرگمی در بیایم .

حالا میپردازیم به مناظره :

حافظ :

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا                   به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

که بعد از حافظ آقای صائب تبریزی با یک چیز مشکل داشته و شعر حافظ رو به این صورت تغییر میده :

صائب:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا                   به خال هندویش بخشم سرو دست و تن وپا را

اگر چیزی کسی بخشد زمال خویشتن بخشد                 نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را

که بعد آقای شهریار (محمد حسین بهجت تبریزی) به پشتیبانی از حافظ و لجبازی با صائب اینگونه میگوید :

شهریار:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا                   به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

سرو دست و تن وپا را به خاک گور میبخشند             نه بر آن ترک شیرازی که شور افکند دل مارا

که در آخر یکی از شاعران کوچه و بازار کل مناظره رو زیر سوال میبره و حرف آخر رو میزنه:

شاعر کوچه و بازار:

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا                   به خال هندویش بخشم یه من کشک و دو من قارا

سرو دست و تن و پا را زخاک گور میدانیم                 زمان غیر میدانیم سمرقند و بخارا را

و عزرائیل زما گیرد تمام روح و اجزا را                  چه خوشتر میتوان باشد ز آن کشک و دو من قارا